8 juli 2011

Hieronder de bijdrage van SP-Kamerlid Manja Smits bij het debat over passend onderwijs van 29 juni 2011.

Portret Manja SmitsVoorzitter, vandaag spreken we weer op het zogenaamde ‘passend onderwijs’. De naam waaronder jarenlang allerlei prachtige beloftes voor de toekomst schuilgingen. Geen kind zou meer thuiszitten. Elk kind zou het onderwijs krijg dat het beste bij hem past. Ouders zouden niet meer eindeloos van school naar school hoeven te leuren. En leraren zouden leren hoe ze uit elk kind het beste kunnen halen. Dat waren de beloftes. Nu, jaren onderweg, ziet de realiteit er heel anders uit. Door de combinatie van enorme bezuinigingen en een belabberd voorstel voor een onderwijshervorming, wordt de toekomst somberder. Met het zogenaamde ‘passend onderwijs’ komen meer kinderen thuis te zitten, zal speciale onderwijszorg voor minder kinderen beschikbaar zijn. Ouders verliezen bijna al hun inspraak in waar hun kind naar school moet. En leraren zien de stelselwijziging helemaal niet zitten. De SP zei het al, en krijgt steeds meer recht van spreken: passend onderwijs past niet.

18 februari 2011

Spreektekst Manja Smits

Graag begin ik mijn bijdrage aan dit debat met het verhaal van een kind. Dat doe ik om duidelijk te maken dat we niet over een papieren werkelijkheid spreken, maar over echte mensen en echte kinderen.

1 februari 2010

Een meerderheid van de leraren ziet niets in het plan voor het zogenaamde ‘passend onderwijs’. Dat blijkt uit SP-onderzoek onder ruim 3300 leraren in het basis- en voortgezet onderwijs (2009). 60 procent is het niet eens met de stelling dat zorgleerlingen zoveel mogelijk moeten worden opgenomen in het regulier onderwijs.